Dąb czerwony
Północnoamerykański dąb czerwony, sprowadzony do puszczy w latach 20.-30. XX wieku: piękne jesienne drzewo i groźny gatunek inwazyjny. Pierwszy przystanek trzech tras.

Jesienią, gdy puszcza przywdziewa barwną szatę, tu i ówdzie jak płonące ogniska widać drzewa o wyraźnie wyciętych czerwonych liściach. To dąb czerwony - bardzo piękny, ale niebezpieczny przybysz. Jego ojczyzną jest Ameryka Północna.
Dąb czerwony pojawił się w Białowieży w latach 20.-30. XX wieku - sadzono go jako drzewo ozdobne przy leśnictwach. Minęły dziesięciolecia i „gość” rozpoczął prawdziwy najazd na rodzime lasy. Dąb czerwony żyje znacznie krócej niż szypułkowy, ale jest niewymagający, a jego żołędzie szybko roznoszą sójki i wiewiórki. Rozprzestrzeniając się, potrafi wypierać rodzime drzewa, dlatego uznano go za najgroźniejszy obcy gatunek drzewa w puszczy.
Dąb czerwony to pierwszy przystanek tras rowerowych „Wielka podróż”, „Tajemnice lasu” i „Carska Polana” przy Muzeum Przyrody. Rośnie też w parku dworu Tyszkiewiczów.