Wielkoksiążęce, carskie i cesarskie łowy na Rusi
Fragment dzieła N. I. Kutiepowa o polowaniu Aleksandra II w Puszczy Białowieskiej 6-7 października 1860 roku i o etatach łowów cesarskich.

„Wielkoksiążęce, carskie i cesarskie łowy na Rusi” to czterotomowe studium historyczne Nikołaja Iwanowicza Kutiepowa, wydawane w Petersburgu w latach 1896-1911. Okazale wydane dzieło opowiada o dziejach łowów dworskich od wielkich książąt do ostatnich cesarzy.
Zebrany tu fragment dotyczy Puszczy Białowieskiej: słynnego polowania Aleksandra II 6-7 października 1860 roku, od którego po siedemdziesięcioletniej przerwie zaczęły się w puszczy „najwyższe łowy”. Autor szczegółowo opisuje przygotowania - zwierzyniec o powierzchni do siedmiu wiorst kwadratowych, stanowiska strzeleckie, dwa tysiące naganiaczy - przytacza opis samego polowania z książki „Puszcza Białowieska” wydanej w 1861 roku z najwyższego rozkazu i podaje wynik: w dwa dni ubito 96 zwierząt, w tym 28 żubrów. Na pamiątkę polowania postawiono w puszczy pomnik, a dom, w którym mieszkał cesarz, zachowano jako pawilon myśliwski. Fragment kończy się opisem etatów łowów dworskich z 1857 roku.
O carskich łowach i pałacu myśliwskim w Białowieży - na stronach „Cesarze rosyjscy w puszczy” i „Carski pałac myśliwski”. Przypisy autora 78 i 79 są na osobnych stronach: przypis 78, przypis 79 (po rosyjsku). Tekst oryginału (po rosyjsku) znajduje się na rosyjskiej stronie tej książki.
Strony książki są w języku oryginału (rosyjskim lub polskim).