БП
Puszcza Białowieska
Przyroda · Szlaki · Historia · Biblioteka

P. M. Szpilewski. Puszcza Białowieska

Rozdział o Puszczy Białowieskiej z „Podróży po Polesiu i Kraju Białoruskim” Pawła Szpilewskiego (1853): historia puszczy, łowy królewskie, żubry.

Pomnik polowania Augusta III z 1752 roku

Paweł Michajłowicz Szpilewski (1827-1861) - etnograf, publicysta i krytyk literacki, jeden z pierwszych badaczy kultury i historii Białorusi. Jego najbardziej znane dzieło, „Podróż po Polesiu i Kraju Białoruskim”, ukazało się w 1853 roku w czasopiśmie „Sowriemiennik” i jest napisane znakomitym językiem.

Rozdział o Puszczy Białowieskiej to spojrzenie wykształconego podróżnika z połowy XIX wieku. Szpilewski opisuje granice i lasy puszczy, przytacza legendy o Jaćwingach i pochodzeniu nazwy od zamku o białych wieżach, łowy królewskie - od Jagiełły i Witolda po słynne polowanie Augusta III w 1752 roku, gdy ubito 42 żubry - historię niedoszłej przeprowadzki Jana Jakuba Rousseau do Białowieży i szczegółowo opowiada, jak w jego czasach chroniono żubry. W tekst wpleciono polski fragment o łowach na żubry z książki Ignacego Bobiatyńskiego „Nauka łowiectwa” (Wilno, 1825).

O łowach w puszczy - na stronie „Królewskie łowy”. Tekst oryginału (po rosyjsku) znajduje się na rosyjskiej stronie tej książki.