Status i organizacja parku
Jak zorganizowany jest park narodowy „Puszcza Białowieska” i jak zmieniał się status ochronny puszczy od 1409 roku do UNESCO i rezerwatu biosfery.
Białoruskiej części puszczy strzeże park narodowy „Puszcza Białowieska” - państwowa instytucja ochrony przyrody. Park podlega Zarządowi Spraw Prezydenta Republiki Białorusi. Jego granice, powierzchnię (150 083 hektary), strefy i reżim ochrony określa Regulamin parku narodowego, zatwierdzony dekretem prezydenta nr 59 z 9 lutego 2012 roku w brzmieniu dekretu nr 99 z 16 marca 2016 roku.
Oprócz ochrony przyrody i badań naukowych park zajmuje się turystyką - wycieczkami, muzeum, hotelami i kawiarniami - a także gospodarką leśną i pomocniczą. Dyrekcja parku mieści się w Kamieniukach w rejonie kamienieckim.
Jak zmieniał się status ochronny
- 1409 - po zjeździe w Brześciu król Władysław Jagiełło urządza w puszczy wielkie łowy, by zgromadzić zapasy dla stutysięcznej armii. Od XV wieku puszcza jest terenem łowieckim wielkich książąt litewskich i królów polskich.
- 1558 - ustawa o ochronie królewskich terenów łowieckich; 1577 - początek ochrony żubra.
- 1639 - królewska rewizja puszcz (Ordynacja puszcz królewskich).
- 1795 - puszcza w granicach Imperium Rosyjskiego; 1888 - przechodzi na własność rodziny cesarskiej.
- Grudzień 1939 - ogłoszona rezerwatem państwowym.
- 1944 - granica dzieli puszczę na część białoruską i polską.
- Sierpień 1957 - państwowe gospodarstwo rezerwatowo-łowieckie.
- Wrzesień 1991 - park narodowy „Puszcza Białowieska”.
- 1992 - część białoruska wpisana na Listę światowego dziedzictwa UNESCO razem z polskim Białowieskim Parkiem Narodowym (wpisanym w 1979 roku); pierwszy obiekt światowego dziedzictwa na terenie byłego ZSRR.
- 1993 - status rezerwatu biosfery UNESCO.
- 1997 - Dyplom Europejski Rady Europy.
- 2014 - obiekt światowego dziedzictwa poszerzono i nazwano „Puszcza Białowieska, Białoruś, Polska”.
Więcej o historii - w dziale „Historia”, oficjalne dokumenty i aktualności - na stronie parku narodowego.